بلبرینگ روغن جامد

طبقه بندی بلبرینگ های روغن کاری شده جامد

تفاوت بین روان کننده های جامد و روغن

روان کننده های جامد

روان کننده های جامد پلیمرهای ریز متخلخل پر از روغن هستند. آنها برای کاهش اصطکاک و جلوگیری از سایش ایده آل هستند، به ویژه در شرایطی که گزینه هایی مانند روغن یا گریس سطوح بالایی از روانکاری را ارائه نمی دهند. روانکارهای جامد نیز برای مناطقی که دسترسی به آنها برای روانکاری مجدد چالش برانگیز است، انتخابی عالی هستند.

مزایای روان کننده های جامد

• روانکارهای جامد علاوه بر کاهش اصطکاک و سایش، مزیت روانکاری دائمی بدون نشتی را ارائه می دهند. آنها مقدار کمی گرما تولید می کنند و گشتاور راه اندازی کم را ارائه می دهند.

 

• روان کننده های جامد برای استفاده در صنایع غذایی ایده آل هستند، زیرا دارای گواهینامه NSF برای پردازش مواد غذایی هستند. این نوع روانکاری آلاینده ها را دور نگه می دارد و با اسیدها و سایر مواد شیمیایی خورنده سازگار است. به این ترتیب، در برنامه های شستشو به خوبی عمل می کند.

روغن / گریس روان کننده

روان کننده های روغن/گریس معمولاً از روانکارهای جامد محبوب تر هستند. دو نوع رایج روغن برای روان کننده های روغن، روغن معدنی مصنوعی و طبیعی هستند. اغلب، سازندگان روغن انتخابی را با یک عامل غلیظ کننده مخلوط می کنند تا ویسکوزیته و خواص متفاوتی ایجاد کنند.

مزایای روغن / گریس روان کننده

در مقایسه با روان کننده های جامد، کنترل و تمیز نگه داشتن روان کننده ها آسان تر است. آنها در سرعت ها و دماهای بالا به خوبی عمل می کنند و گشتاور راه اندازی و راه اندازی کمتری را ارائه می دهند. روانکارهای روغنی همچنین مزیت افزوده کاهش صدای بلبرینگ و ارتعاش را دارند.

عواملی که می توانند بر روانکاری بلبرینگ تأثیر بگذارند

دمای کاری و محیط
در دماهای بالاتر، روان کننده ها به طور طبیعی تخریب سریع تری را تجربه می کنند و در نتیجه کارایی خود را سریع از دست می دهند. این شکست به این دلیل رخ می دهد که سرعت اکسیداسیون روان کننده شتاب می گیرد و باعث می شود که سریعتر تبخیر شود. محیط های سردتر نیز تأثیر نامطلوبی بر یاتاقان ها دارند زیرا روغن و گریس آنها بیش از حد چسبناک می شوند. هنگامی که روان کننده ها ویسکوزیته بالاتری دارند، نمی توانند لایه مهمی را تشکیل دهند که عناصر نورد را از سایر سطوح تماس جدا می کند.

ساعت کاری
اگر موتور الکتریکی شما یک دارایی حیاتی است و به طور مداوم کار می کند، بیشتر از موتورهایی که به طور دوره ای کار می کنند به روغن کاری نیاز دارد. ساعت‌های کارکرد موتور را کنترل کنید تا زمان روغن‌کاری مجدد بلبرینگ‌ها را مشخص کنید.

نوع و اندازه بلبرینگ
اندازه و نوع یاتاقان اغلب تعیین می کند که یک روان کننده چقدر دوام داشته باشد و چه مقدار از آن مورد نیاز است. اندازه به اندازه کافی ساده است. هر چه بیرینگ بزرگتر باشد، برای عملکرد بهینه در طول عمر خود به روان کننده بیشتری نیاز دارد. در همین حال، گریس مورد استفاده در یاتاقان‌های شیلددار و مهر و موم شده معمولاً طولانی‌تر از گریس‌های مورد استفاده در بلبرینگ‌های روباز، تراست و غلتک است.

دور در دقیقه
موتورهایی که با چرخش زیاد در دقیقه کار می کنند، روان کننده های خود را سریعتر از موتورهایی که با سرعت پایین تر کار می کنند، تجزیه می کنند، زیرا سرعت بالاتر، گرمای بیشتری را به گریس وارد می کند و بنابراین سریعتر آن را تجزیه می کند.

لرزش
ارتعاشات شدید ممکن است باعث شود روانکار موتور آزادانه در مسیر عنصر یاتاقان غلتشی جریان یابد، جایی که کار می کند و بیش از حد گرم می شود و طول عمر را کاهش می دهد.

نوع روان کننده و ویسکوزیته
یاتاقان ها برای روانکاری به روغن یا گریس نیاز دارند و استفاده از نوع نامناسب می تواند بر عملکرد آن تأثیر منفی بگذارد. گریس یک روان کننده نیمه جامد است که به دلیل طول عمر بیشتر، چسبندگی بهتر به سطوح یاتاقان و در مقایسه با روغن کمتر احتمال دارد که از قطعات در حال چرخش خارج شود یا از قطعات چرخان خارج شود، بیشتر برای یاتاقان ها که در اکثر کاربردهای راهنما و درایو خطی کار می کنند استفاده می شود.